Kwispelend sprong de schapendoes op me af. “heey Mout!” blèrde ik enthousiast terug. Met een huppelsprongetje begaf ik me over jassen, Mout sprong me achterna. Ik plofte op de bank. “Hoi hoi hoi is er nog post voor mij?” “Rustig rustig rustig, kopje thee?’ gaf Marja als antwoord.
De brandende thee naar binnen slurpend kreeg ik toch een kaartje in me hand gedrukt.
2 wolven met blauwe ogen, keken elkaar intens aan. Ik las:
Opa Bosch
Geen opmerkingen:
Een reactie posten